- elektrikcirehberi@gmail.com
Uluslararası Enerji Ajansı (IEA), sanayi sektöründe ısıtmanın enerji tüketimi içindeki kritik rolüne dikkat çekerek, düşük veya sıfır emisyonlu ısı çözümlerinin yatırımlar ve altyapı gereksinimleri nedeniyle hâlâ zorluklar taşıdığını ancak özellikle 200°C altındaki sıcaklık talebinin elektrikli sistemlerle verimli şekilde karşılanabileceğini belirtti. Analize göre gıda işleme, tekstil ve makine üretimi gibi enerji yoğun olmayan sektörlerde kullanılan ısının büyük kısmı bu aralıkta yer alıyor ve bu sektörler küresel sanayi enerji tüketiminin yaklaşık yüzde 30’unu oluşturuyor.
Yazarlar, elektrikli kazanların yatırım maliyetlerinin doğal gaz kazanlarıyla benzer seviyelerde olmasına rağmen, elektrik fiyatları nedeniyle işletme maliyetlerinin genelde daha yüksek olduğunu aktarıyor. ABD’de yalnız çalışan bir elektrikli kazan, doğal gaz muadilinden yaklaşık dört kat daha pahalı işletilirken, Çin’de bu fark iki kata kadar düşebiliyor. Buna karşın ısı pompaları aynı miktarda ısıyı daha az enerjiyle ürettikleri için işletme maliyetlerinde avantaj sağlıyor ancak yüksek teknoloji maliyetleri nedeniyle başlangıç yatırım giderleri daha yüksek.
IEA, farklı teknolojilerin karşılaştırılmasında “benzetilmiş ısı maliyeti”nin (LCOH) önemine vurgu yaparak bazı bölgelerde ısı pompalarının doğal gaz veya kömür kazanlarıyla maliyet açısından başa baş olabileceğini ifade ediyor. Ancak elektrik altyapısına erişim, şebeke bağlantı süreleri ve bağlantı ücretleri gibi faktörlerin ekonomikliğin önünde önemli bir engel olduğu belirtiliyor.
Analize göre, hibrit çözümler birçok sanayi işletmesi için ekonomik açıdan daha mantıklı bir yol sunabilir. Elektrikli kazan ile mevcut doğal gaz kazanlarının birlikte çalıştırılması, elektrikli kazan ve termal enerji depolama sistemlerinin kombinasyonu veya yenilenebilir enerji üretimiyle desteklenen termal depolama çözümleri, tam elektrikleşmeye göre daha düşük maliyetli seçenekler olarak öne çıkıyor.
IEA, düşük emisyonlu ısı çözümlerinin yaygınlaşması için politika yapıcıların dört alanda adım atması gerektiğini belirtiyor: Fosil yakıt fiyatlandırmasının yeniden düzenlenmesi, sanayide farkındalığın artırılması, finansal risklerin azaltılması ve şebeke altyapısının güçlendirilmesi. Bazı Avrupa ülkelerinde sanayi elektriği üzerindeki vergilerin azaltılması ve fosil yakıtların daha yüksek vergilendirilmesi bu kapsamdaki örnek uygulamalar arasında yer alıyor.
Yazarlar, endüstride düşük sıcaklık ısısının elektrikle karşılanmasının hem emisyon azaltımı hem de enerji güvenliği açısından stratejik bir fırsat sunduğunu, ancak bu dönüşümün hızlanabilmesi için altyapı ve finansman engellerinin aşılması gerektiğini vurguluyor.
