- elektrikcirehberi@gmail.com
Avrupa enerji piyasalarının düzenlenmesinden sorumlu ACER, yayımladığı European Hydrogen Markets 2025 raporunda, kıtanın hidrojen dönüşümünde ilerleme kaydedildiğini ancak beklenen hızın hâlâ yakalanamadığını ortaya koydu. Rapora göre, yenilenebilir hidrojenin maliyeti fosil kaynaklı hidrojene kıyasla yaklaşık dört kat daha yüksek seyrediyor. Bu durum, Avrupa Birliği’nin 2030 için belirlediği hidrojen hedeflerine ulaşılmasını güçleştiriyor.
2024 sonunda Avrupa genelinde kurulu elektrolizör kapasitesi 308 MW’a yükseldi. Bu artış bir önceki yıla göre yüzde 51’lik bir büyümeyi temsil etse de, hem 2024 için öngörülen 6 GW’lık kapasitenin hem de 2030’da ulaşılması planlanan 40 GW’lık hedefin oldukça gerisinde kalmış durumda. Raporda, maliyet baskısının temel sebeplerinden birinin, elektroliz yoluyla hidrojen üretiminde kullanılan elektriğin toplam üretim maliyetinin yarısına kadar çıkabilmesi olduğu vurgulanıyor. Bu nedenle elektrik üretim sektörünün karbonsuzlaşma hızının hidrojen piyasasının gelişimi üzerinde doğrudan etkili olduğu belirtiliyor.
ACER’in analizine göre yenilenebilir hidrojenin ortalama üretim maliyeti kilogram başına 8 avro seviyesinde. Mevcut koşullarda yenilenebilir hidrojen, fosil bazlı üretim yöntemleriyle karşılaştırıldığında ekonomik açıdan rekabet edemiyor. Bu durum, hem üretici tarafında hem de altyapı planlaması açısından ciddi tereddütlere yol açıyor. Üye devletlerde mevzuat uyumunun da beklenen seviyede olmadığına dikkat çeken rapor, özellikle yenilenebilir enerji direktifi ve 2024 tarihli Hidrojen ve Gazın Karbonsuzlaştırılması paketi gibi temel düzenlemelerin ulusal yasalara eksiksiz aktarılmadığını ortaya koyuyor. Bu durum hem piyasa oyuncuları hem de yatırımcılar nezdinde belirsizlik oluşturuyor.
Altyapı planlaması konusunda ise talebe dayalı, aşamalı ve kontrollü bir yaklaşım öneriliyor. Talep henüz netleşmeden büyük ölçekli boru hattı, depolama veya dönüşüm altyapılarının devreye alınmasının ekonomik ve teknik riskler doğurabileceği belirtiliyor. Raporda ayrıca düşük karbonlu hidrojen seçeneklerinin — fosil gazdan üretilen ancak karbon emisyonunun azaltıldığı ara çözümler — geçiş sürecinde katkı sağlayabileceği ifade ediliyor; ancak bu teknolojilerin de maliyet, emisyon ve uzun vadeli sürdürülebilirlik açısından çeşitli belirsizlikler barındırdığı hatırlatılıyor.
Tüm bulgular birlikte değerlendirildiğinde, Avrupa’nın hidrojen stratejisinin teknik olarak uygulanabilir olduğu ancak politika uyumu, maliyetlerin düşürülmesi, altyapı geliştirme planlarının netleştirilmesi ve talep öngörülerinin gerçekçi şekilde belirlenmesi gerektiği vurgulanıyor. Rapora göre mevcut büyüme hızı, Avrupa Birliği’nin 2030 yılına kadar hedeflediği yenilenebilir hidrojen tüketimi seviyelerine ulaşılması açısından yetersiz kalıyor.
